Aktualności

esli

European Shoah Legacy Institute we współpracy z Claims Conference organizują już 5 edycję warsztatów proweniencyjnych. Tym razem odbędą się w Rzymie w dniach 8-12 grudnia 2014 r.

Wszystkich zainteresowanych udziałem w warsztatach odsyłamy na stronę http://provenanceresearch.org

Rejestracja została przedłużona do 1 października.

Program warsztatów proweniencyjnych zapewnia zaawansowane szkolenie w zakresie badań proweniencyjnych. Te intensywne warsztaty - prowadzone kilka razy w roku w różnych miejscach w Europie i obu Amerykach - mają za zadanie przygotować przyszłych badaczy do prowadzenia badań i przedstawić skomplikowane zagadnienia związane z grabieżą dzieł sztuki podczas II wojny światowej.

Od początku lipca na stronie www.muzeumutracone.pl można oglądać, zaginione w wyniku II wojny światowej, dzieła Aleksandra i Maksymiliana Gierymskich.
Prezentowane obrazy zostały wybrane przez Wydział spośród obiektów zarejestrowanych w bazie strat wojennych.

Wśród nich podziwiać można m.in.:

Zamek Kufstein, 1889
Aleksander Gierymski

zamek kufstein

Jeden z cyklu widoków zamku Kufstein malowanych o różnych porach dnia.

Autoportret z paletą, 1891-1892
Aleksander Gierymski

autoportret z paleta

Autoportret namalowany na zamówienie Ignacego Korwin-Milewskiego do jego galerii autoportretów malarzy polskich. W 1929 został zakupiony do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.

Wyjazd, ok. 1872
Maksymilian Gierymski

wyjazd

 

Poszukiwany jest nadal drugi obraz skradziony z kościoła św. Marcina w Sicinach (woj. dolnośląskie). Podczas kradzieży dokonanej w latach 1987-1996 ze świątyni zniknęły dwa spośród piętnastu XVIII-wiecznych przedstawień tajemnic różańcowych. Obraz „Wniebowstąpienie” w październiku 2012 r. został odnaleziony na aukcji internetowej w USA, a 16 kwietnia 2014 r. na Zamku Królewskim w Warszawie doszło do jego uroczystego przekazania proboszczowi parafii św. Marcina w Sicinach, ks. Tadeuszowi Śliwce.

Drugi wciąż poszukiwany obraz to „Modlitwa w Ogrójcu” – malowany olejno na desce, owalny obraz o wymiarach 31 x 23 cm. W centrum przedstawienia znajduje się Chrystus klęczący na prawym kolanie z szeroko rozłożonymi rękami i głową lekko pochyloną w lewą stronę. Chrystus odziany w niebiesko-szarą szatę, na którą zarzucony jest czerwony płaszcz. Po lewej, nad Chrystusem wśród obłoków przedstawiony anioł w białej szacie, w pozycji siedzącej z kielichem w lewej dłoni. Całość przedstawienia utrzymana jest w tonacji ugrowo-złotej. Rama srebro-złocona.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego we współpracy z Instytutem Adama Mickiewicza ogłasza konkurs dla projektantów na opracowanie linii upominków zainspirowanych dziełami sztuki utraconymi przez Polskę w wyniku II wojny światowej.
Projekty można składać do 29 września 2014 roku.

 

 

Celem konkursu jest wyłonienie najlepszych projektów upominków, które będą popularyzować tematykę start wojennych i działania Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie restytucji dóbr kultury.


Przedmiot konkursu obejmue przygotowanie projektu dwóch linii upominków:
- linia pierwsza- ekskluzywna (VIP) – skierowana do dyplomatów, ekspertów, kolekcjonerów, antykwariuszy, muzealników, historyków sztuki oraz innych osób zajmujących się polskim dziedzictwem narodowym
- linia druga – uniwersalna - skierowana do szerokiej publiczności

Powstałe upominki mają być przedmiotami użytkowymi lub kolekcjonerskimi pamiątkami, do stworzeniach których inspiracją będzie między innymi 50 najcenniejszych polskich strat wojennych, które wciąż są poszukiwane.

Konkurs skierowany jest do projektantów - mogą w nim brać udział osoby indywidualne, jak i grupy projektowe. Uczestnicy konkursu mogą składać prace konkursowe zarówno na jedną linię gadżetów, jak również na obie. Projekty oceniane będą przez jury składające się z przedstawicieli Instytutu Adama Mickiewicza, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz ekspertów zewnętrznych. Najlepsze prace zostaną nagrodzone. Komisja przyzna dwie nagrody w wysokości 25 000 i 20 000 zł. Prace konkursowe należy składać w siedzibie Instytutu Adama Mickiewicza, przy ul. Mokotowskiej 25 w Warszawie. Na zgłoszenia czekamy do 29 września 2014 roku do 9.00.

Więcej informacji o konkursie na stronie http://iam.pl/pl/pamietac-o-dzielach-utraconych

REGULAMIN KONKURSU

WYBÓR NAJCENNIEJSZYCH STRAT WOJENNYCH

Serdecznie zapraszamy na piątą odsłonę multimedialnego pokazu Muzeum Utracone, który odbędzie się w Noc Muzeów, 17 maja 2014 r. o godz. 21.30 na dziedzińcu Pałacu Prezydenckiego w Warszawie.

Pokaz będzie można obejrzeć także w Krakowie, na dziedzińcu Zamku na Wawelu, 16 maja od godz. 21.30, w Poznaniu na Placu Wolności, 17 maja od 23.00 i po raz pierwszy w Gdańsku, przed Zieloną Bramą na ul. Długi Targ, 17 maja od 21.30.

Projekcja filmu będzie powtarzana i potrwa do 2 w nocy.

Tegoroczny pokaz jest wyjątkowy. Przedstawione zostaną niezwykle ciekawe wojenne historie czterech kolekcji. Autorką ilustracji do pokazu jest Marta Ignerska- graficzka, ilustratorka, uznawana za jedną z najzdolniejszych graficzek młodego pokolenia.

więcej informacji na stronie www.muzeumutracone.pl

Przekazanie kolejnego odzyskanego przez Ministerswo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przy współpracy z Ambasadą RP w Waszyngtonie i Ministerstwem Spraw Zagranicznych obrazu odbyło się 16 kwietnia 2014 r. w Sali Nowej Poselskiej, Zamku Królewskiego w Warszawie. Jeden z cyklu piętnastu przedstawień tajemnic różańcowych, wg źródeł autorstwa szkoły Michaela Willmanna (XVII-wiecznego malarza zwanego śląskim Rembrandtem), pochodzi z kościoła św. Marcina w Sicinach (woj. dolnośląskie). W konferencji prasowej wziął udział Sekretarz Stanu w MKiDN, Generalny Konserwator Zabytków- Piotr Żuchowski.

3 października 2012 r. Departament Dziedzictwa Kulturowego MKiDN otrzymał informację o wystawieniu na amerykańskim portalu aukcyjnym Ebay obrazu sakralnego,
który najprawdopodobniej został nielegalnie wywieziony z Polski. Ustalono, że jest to jedno z cyklu piętnastu przedstawień tajemnic różańcowych, pochodzące z kościoła św. Marcina w Sicinach wzniesionego w 1736 r. na fundamentach XIII-wiecznej lokacji cysterskiej. Według informacji przekazanych przez ks. prof. Józefa Patera, dyrektora Muzeum Archidiecezjalnego we Wrocławiu, pierwotnie obrazy były eksponowane w przedsionku kościoła. Po kradzieży dwóch z nich, która miała miejsce najprawdopodobniej w latach 80. lub 90., zachowane dzieła przeniesiono do zakrystii. Następnie obrazy trafiły na plebanię. W sprawę zaangażowano amerykańską agencje dochodzeniową Homeland Security Investigations, której działania doprowadziły do odzyskania obrazu. Losy z nich drugiego pozostają nieznane.

"Wniebowstąpienie Chrystusa" to jeden z cyklu piętnastu przedstawień tajemnic różańcowych. Jest to owalny, olejny obraz, o wymiarach 31x23 cm, malowany na desce. Kompozycja dwustrefowa: w dolnej strefie klęczący apostołowie, jeden na pierwszym planie leżący, w górnej - wstępujący do nieba Chrystus (ukazana tylko dolna część ciała), wśród obłoków. Chrystus w czerwonej szacie, leżący apostoł w niebieskim płaszczu i białej szacie. Całość przedstawienia utrzymana w tonacji ugrowo-żółto-różowej z akcentami kolorystycznymi w postaci szat. Rama srebrno-złocona. W 1987 r. obraz wraz z reszta wyposażenia kościoła w Sicinach został wpisany do rejestru zabytków.

Michael Leopold Willmann (1630-1706) uznawany jest obecnie za najwybitniejszego malarza doby baroku na Śląsku, silnie związanego z kontrreformacją i wynikającym z niej mistycyzmem. Jego dzieła znajdują się w wielu muzeach i klasztorach przede wszystkim w Polsce i w Czechach, a także w Niemczech, Francji, Austrii, Rumunii i na Węgrzech. W najnowszej literaturze, w obszernej monografii M.Willmanna, zawierającej katalog dzieł autora i jego warsztatu, nie ma wzmianki o tym cyklu obrazów (A.Kozieł, Michael Willmann i jego malarska pracownia, Wrocław 2013, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego). Między innymi z tego powodu autorstwo szkoły Willmanna jest wątpliwe. Obraz najprawdopodobniej pochodzi z warsztatu Axtera, na co wskazuje chociażby wstępne datowanie dzieła. Ignaz Axter był malarzem czynnym na Śląsku w latach 1735-1746. Wszystkie znane badaczom dzieła Axtera to prace o tematyce sakralnej: obrazy olejne przeznaczone do wnętrz kościołów i dekoracje freskowe świątyń. Jego najważniejsze realizacje to m.in. malowidła na sklepieniach kościoła parafialnego pw. Św. Marcina w Sicinach (1740). Charakteryzują się rokokową dekoracyjnością, jasną tonacją barwną oraz schematami kompozycyjnymi zaczerpniętymi z twórczości Bentuma i Felixa Antona Schefflera. Dzieła malarza wypełniają nienaturalnie wydłużone figury ludzkie, ukazane bez dbałości o szczegół czy głębie przedstawienia. Po 1746 roku Axter jest nieuchwytny w dokumentach źródłowych z terenu Śląska.

Dokładne określenie atrybucji dzieła będzie możliwe po przeprowadzeniu stosownych badań z zakresu konserwacji i historii sztuki.

Skradziony podczas II wojny światowej obraz Oswalda Achenbacha Via Cassia koło Rzymu z 1878 r. wrócił do zbiorów Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Uroczystość przekazania odnalezionego dzieła, w której wzięła udział Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego prof. Małgorzata Omilanowska, odbyła się 7 sierpnia br. (czwartek) siedzibie Muzeum.

achenbach

Odnaleziony obraz pochodzi z przedwojennych zbiorów Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Trafił do kolekcji muzealnej w 1907 r. zgodnie z ostatnią wolą Conrada Fishera. Ten wrocławski kolekcjoner dzieł sztuki przekazał Muzeum zbiór ok. 100 obrazów i kilku rzeźb. Był to jeden z cenniejszych darów, jaki otrzymała wrocławska placówka, na który składały się obrazy głównie z drugiego pięćdziesięciolecia XIX w., gromadzone przez kolekcjonera z intencją uzupełnienia zbioru muzealnego. O przekazaniu tak bogatej kolekcji do muzeum pisała wówczas także lokalna prasa.


Po wybuchu II wojny światowej podjęto przygotowania do zabezpieczenia zbiorów. Od 1942 r. rozpoczęto wywózki dzieł sztuki do wcześniej wyznaczonych składnic na terenie Śląska. Akcją zabezpieczania kierował dolnośląski konserwator zabytków prof. Günther Grundmann. Z zachowanych archiwaliów jednoznacznie wynika, że płótno O. Achenbacha zostało wywiezione do składnicy dzieł sztuki w Kamieńcu Ząbkowickim (Kamenz). 4 lutego 1946 r. Proboszcz Schultheiss, opiekun składnicy, stwierdził włamanie do składnicy, podczas którego zaginęło ponad 100 obrazów. Wśród nich znalazł się prawdopodobnie obraz Via Cassia koło Rzymu. Nie został on bowiem odnaleziony przez polską ekipę ewakuacyjną, która dotarła do składnicy 10 lutego 1946 r. Od tego momentu uznawany był za stratę wojenną i stanowił przedmiot poszukiwań strony polskiej.


Losy zabytku pozostawały nieznane do maja 2014 r., kiedy to Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego odnalazło obraz na aukcji dzieł sztuki w domu aukcyjnym Van Ham w Kolonii. Sukces jest tym większy, że stanowi owoc zastosowania przez MKiDN nowych narzędzi służących do aktywnego poszukiwania strat wojennych. Korzystając ze specjalistycznych serwisów internetowych resort kultury na bieżąco monitoruje rynek dzieł sztuki.


Kolejno podjęte zostały działania służące identyfikacji obrazu. 14 maja 2014 r. w siedzibie domu aukcyjnego Van Ham ekspert z Muzeum Narodowego we Wrocławiu przeprowadził oględziny obrazu. Na ich podstawie sporządzona została opinia, bezspornie potwierdzająca, że mamy do czynienia z dziełem pochodzącym z przedwojennego Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Ekspertyza oparta została na badaniach konserwatorskich lica obrazu oraz analizie oznaczeń własnościowych umieszczonych na odwrociu.


Szybki powrót dzieła do wrocławskich zbiorów był możliwy dzięki obywatelskiej postawie posiadacza obrazu. Po zapoznaniu się z dokumentacją przygotowaną przez Wydział ds. Strat Wojennych MKiDN, z której wynikało, że pochodzi z wojennej grabieży, zdecydował on o zwrocie płótna. Osoba ta pragnie zachować anonimowość.

Polecamy lekturze artykuł, jaki ukazał się 8 maja br. w the New York Times, autorstwa Ginanne Brownell "New Arms for Fighting Back Against the Looters". Przedstawione w nim zostały nowe technologie i sposoby poszukiwania utraconych dzieł sztuki, które są wykorzystywane przez zagraniczne instytucje.

Ponadto wspomniany został projekt Muzeum Utracone, który w tym roku doczekał się już piątej edycji. Premiera najnowszego filmu odbędzie się w Noc Muzeów.

http://www.nytimes.com/2014/05/09/arts/international/new-technology-tools-help-fight-against-art-looting.html?_r=1&referrer

Odzyskany obraz Francesco Guardiego „Schody pałacowe” można od 15 kwietnia oglądać na wystawie stałej Muzeum Narodowego w Warszawie. Płótno jest jednym z najcenniejszych dzieł znajdujących się obecnie w polskich zbiorach.

Prof. Małgorzata Omilanowska, Podsekretarz Stanu w MKiDN naniosła na odwrocie obrazu muzealny numer inwentarzowy.

 

W ubiegłym tygodniu, nakładem wydawnictwa Technol, ukazała się książka dr Roberta J. Kudelskiego "Zaginiony Rafael".

Na początku XIX wieku w zbiorach rodziny Czartoryskich znajdowały się trzy niezwykle cenne obrazy: Dama z gronostajem Leonarda da Vinci, Krajobraz z miłosiernym Samarytaninem Rembrandta van Rijna oraz Portret młodzieńca Rafaela Santi. Ten ostatni uważany był za absolutną perłę kolekcji. Burzliwe losy naszego kraju wielokrotnie wystawiały zbiory sztuki na niebezpieczeństwo. Największe zagrożenie pojawiło się w okresie II wojny światowej. Władze okupacyjne w zaplanowany sposób przeprowadziły bowiem akcję przejmowania polskich skarbów kultury. W konsekwencji tych działań setki tysięcy cennych zabytków nie powróciło do swoich właścicieli. Wśród zaginionych dzieł sztuki był również Portret młodzieńca Rafaela Santi. Po raz ostatni widziano go na Dolnym Śląsku. Właśnie tam, 70 lat temu, rozegrały się wydarzenia, które doprowadziły do utraty arcydzieła. Mimo iż od chwili zakończenia wojny poszukiwały go dziesiątki specjalistów z wielu krajów, jego losy pozostają nieznane. Nierozwiązana zagadka historyczna, bezcenne dzieło sztuki, po którym zaginął ślad, mroczne wydarzenia ostatnich dni wojny i zmowa milczenia towarzysząca tej sprawie nie dawały spokoju autorowi Zaginionego Rafaela. Robert Kudelski podjął wyzwanie wyjaśnienia tej tajemnicy, a efekty wieloletniego śledztwa zaprezentował w niniejszej książce.

zaginiony Rafael

Odnaleziono utracony w czasie II wojny światowej obraz Aleksandra Gierymskiego „Popiersie mężczyzny w renesansowym stroju”. To kolejne dzieło odzyskane dzięki staraniom Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Oficjalne przekazanie obrazu do Muzeum Narodowego w Warszawie - z udziałem szefa resortu Bogdana Zdrojewskiego - odbyło się 7 maja br.

Obraz został zakupiony w 1892 r. na wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie przez Henryka Dziewulskiego. Następnie trafił do zbiorów Marii Reicherowej, która we wrześniu 1939 r. zdeponowała swoje zbiory w Muzeum Narodowym w Warszawie. Depozyt Marii Reicherowej otrzymał kryptonim okupacyjny „C”. Poszczególne obiekty oznaczone były literą „C” i kolejną cyfrą wg wykazu sporządzonego w Muzeum. Obraz Gierymskiego posiadał numer „C17”, naniesiony na odwrociu deski czerwonym tuszem lub farbą. Oznakowanie to pozwoliło na ostateczną identyfikację obiektu przez specjalistów Muzeum Narodowego w Warszawie.

Wojenne losy obrazu nie są do końca znane. Wiadomo, że jeszcze w grudniu 1943 r. znajdował się w skrzyni nr M.D.2. Grabież dzieła nastąpiła zapewne wkrótce potem, bowiem już w kwietniu 1944 r., jak można wnioskować z zapisków Bohdana Marconiego, pojawiło się ono na rynku antykwarycznym w okupowanej Warszawie. Wiadomo, że urzędnicy okupanta poza dokumentowanymi "wypożyczeniami" nie stronili też od handlu nielegalnie przywłaszczonymi dziełami sztuki, m.in. pochodzącymi z muzealnych magazynów.

Po wojnie obraz został uznany za stratę wojenną i zarejestrowany w bazie danych dóbr kultury utraconych w wyniku II wojny światowej pod numerem 6722, opublikowany na stronie internetowej MKiDN i w katalogu strat wojennych malarstwa polskiego.

Niespodziewanie, w 2013 r. obraz odnalazł się w zbiorach prywatnych. W wyniku rozmów prowadzonych przez resort kultury posiadacz dzieła zdecydował o jego przekazaniu, dzięki czemu mogło ono trafić do MNW.

Obraz F. Guardiego

Zagrabiony w czasie wojny obraz „Schody pałacowe" Francesco Guardiego został przekazany dyrektor Muzeum Narodowego w Warszawie Agnieszce Morawińskiej. Uroczystość z udziałem Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego oraz Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego odbyła się 3 kwietnia br. Odzyskanie obrazu jest jedną z najważniejszych, zakończonych sukcesem spraw restytucyjnych MKiDN.

Uroczystość przekazania obrazu F. Guardiego

„Schody pałacowe" Francesco Guardiego to obraz olejny o wymiarach 32,8 x 25,8 cm. Od 1949 r. był wymieniany był w kolejnych publikacjach MKiDN prezentujących dobra kultury wywiezione z Polski w latach 1939-45. Zarejestrowany został też w bazie danych obiektów utraconych w wyniku II wojny światowej prowadzonej przez MKiDN.

Obraz należał od 1925 roku do Muzeum Narodowe w Warszawie i do momentu wybuchu II wojny światowej zdobił galerię malarstwa obcego. Na przełomie listopada i grudnia 1939 r. płótno zostało zarekwirowane i przewiezione do składnicy w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie. Do Muzeum Narodowego już nie powróciło. W 1943 r. obraz przeniesiono do siedziby Hansa Franka na Wawelu a rok później, podczas ewakuacji Urzędu Generalnego Gubernatora przewieziono go do zamku w Sichowie na Dolnym Śląsku. Dalsze losy dzieła pozostawały dla strony polskiej nieznane.
Z odnalezionych kilka lat temu dokumentów wynika, że w grudniu 1945 r. obraz przekazano do składnicy dóbr kultury w Wiesbaden, a następnie Central Collecting Point w Monachium. Po zakończeniu wojny nie udało się ustalić proweniencji obiektu. W związku z tym płótno, zamiast wrócić do swojego prawowitego właściciela, trafiło na Uniwersytet w Heidelbergu jako obiekt o nieznanym pochodzeniu. W latach 1958-1959 trwały próby ustalenia właściciela obrazu, które zakończyły się niepowodzeniem. W związku z powyższym, obraz przekazano w zarząd uczelni, która zobowiązała się do kontynuowania poszukiwań. W 1980 r. podczas zmiany wystroju gabinetu Rektora podjęto decyzję o przekazaniu Schodów pałacowych jako depozyt do Kurpfälzische Museum w Heidelbergu, a następnie do Galerii Państwowej w Stuttgarcie, gdzie znajduje się do dnia dzisiejszego.
We wrześniu 2010 r. Departament Dziedzictwa Kulturowego przygotował wniosek restytucyjny, który za pośrednictwem Muzeum Narodowego w Warszawie przekazano Galerii Państwowej w Stuttgarcie. 5 października 2010 r. Muzeum zostało poinformowane o przekazaniu sprawy do Ministerstwa ds. Nauki i Sztuki Landu Badenia Wirtembergia, które następnie zwróciło się z prośbą o opinię do Ministerstwa Spraw Zagranicznych RFN. 22 listopada 2011 r., w odpowiedzi na pismo jakie Minister Kultury skierował w tej sprawie do Pana Bernda Neumanna, Pełnomocnika Rządu Republiki Federalnej Niemiec do Spraw Kultury i Mediów, strona polska została poinformowana, iż wniosek MNW z pewnością zostanie uwzględniony w polsko-niemieckich rozmowach dot. likwidacji skutków II wojny światowej prowadzonych przez ministerstwa spraw zagranicznych obu krajów.
W maju 2013 r. sprawa obrazu F. Guardiego, została przekazana do ponownego rozpatrzenia kancelarii prawnej Raue LLP w Berlinie. O staraniach na rzecz odzyskania obrazu poinformowano MSZ. W związku z tą informacją, MSZ zwrócił się do MKiDN z prośbą o spotkanie, które odbyło się 17 lipca 2013 r. Podczas rozmowy MSZ poinformowało, że nie widzi przeszkód co do obecnych starań MKiDN w tym zakresie.
Jednocześnie, kancelaria Raue LLP prowadziła korespondencję w ww. sprawie z niemieckim Ministerstwem Spraw Zagranicznych, Ministerstwem Kultury Landu Badenia-Wirtembergia oraz Galerią Państwową w Stuttgarcie. Przełom w stanowisku strony niemieckiej nastąpił w styczniu 2014. Po serii doniesień prasowych w Niemczech, stanowiących część strategii MKiDN, zainteresowane instytucje przyznały, iż nie mają prawa zatrzymywać obrazu. Niemieckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych zadeklarowało, że będzie wspierać zwrot. Pisemne potwierdzenie tego faktu Ministerstwo otrzymało od adwokata reprezentującego MKiDN, Petera Raue, który pozostaje w stałym kontakcie z landowymi i federalnymi instytucjami, tj. Państwowa Galeria w Stuttgarcie, Ministerstwo Kultury Badenii-Wirtembergii, Ministerstwo Spraw Zagranicznych RFN, stale konsultując z MKiDN treść pism i charakter bezpośrednich rozmów.

7 lutego 2014 r. w trakcie spotkania przedstawicieli MKiDN z dr Ingeborg Berggreen-Merkel kierownikiem zespołu TaskForce i wieloletnim zastępcą Ministra Berndta Neumanna dała do zrozumienia, że zapadła decyzja o zwrocie obrazu Francesco Guardiego „Schody Pałacowe" do Polski.
13 lutego 2014 r. na stronie MSZ pojawiła się informacja dot. rozmowy telefonicznej jaka miała się odbyć pomiędzy ministrem Radosławem Sikorskim a ministrem spraw zagranicznych Republiki Federalnej Niemiec Frankiem-Walterem Steinmeierem, podczas której minister Steinmeier poinformował o decyzji dot. zwrotu obrazu do Polski. Następnie 28 marca br. MKiDN zostało poinformowane, że 31 marca w Berlinie obraz zostanie przekazany podczas spotkania obu ministrów spraw zagranicznych.